Strop żelbetonowy czy gęstożebrowy?

Często inwestorzy indywidualni zastanawiają się, który rodzaj stropu zastosować w swoim budynku, bez względu na rozwiązanie przyjęte w projekcie. Wyznacznikiem, który najczęściej decyduje o wyborze takiego, czy innego rozwiązania, jest cena. Czy jest to jednak dobre wyjście? Przyjrzyjmy się krótkiej charakterystyce dwóch sposobów budowania stropów.

Strop żelbetowy (monolityczny). Wymaga użycia znacznej ilości materiałów do wykonania szalunków, gdyż należy zastosować pod nim pełne deskowanie (można użyć w tym celu także płyt OSB lub systemowych deskowań wielokrotnego użytku), do którego trzeba doliczyć zakup stempli je podtrzymujących. W stropie żelbetowym wykonywane jest również zbrojenie na całej jego powierzchni (najlepiej aby było ono także zakotwione w wieńcu stropowym).

Strop żelbetowy nie izoluje dobrze dźwięków, należy więc rozważyć zastosowanie dodatkowej izolacji akustycznej na stropie.

Ten rodzaj stropu może być stosowany między ścianami nośnymi o znacznych rozpiętościach, a przy tym wytrzymuje duże obciążenia, wiąże się to jednak z użyciem sporej ilości betonu. Zaletą tego rodzaju stropu jest fakt, że po jego wykonaniu możemy dowolnie przesuwać murowane ściany działowe na stropie, co nie jest możliwe w przypadku stropów gęstożebrowych. Wykonanie tego rodzaju stropu jest bardziej pracochłonne, jednak bardzo dobrze spaja on całą konstrukcję budynku, dlatego też dobrze jest rozważyć tę opcję gdy budujemy “systemem gospodarczym”.

Strop gęstożebrowy. Charakteryzuje się prostą konstrukcją, nie wymaga wykonania szalunków na całej powierzchni stropu, tak jak w przypadku stropu żelbetowego, a jedynie wykonania podpór na środku belek stropowych (prostopadle do nich). Jeśli mają one rozpiętość powyżej 3 metrów należy pamiętać by stemple podtrzymujące były 1 cm wyższe niż ściany nośne (różnica poziomu powinna wynosić 1/300 rozpiętości belek stropowych), co zapobiegnie nadmiernemu uginaniu się stropu po zalaniu gdy usuniemy stemple. Przy długości belek stropowych do 4 metrów stosuje się jedną podporę, gdy ich długość wynosi od 4 do 6 metrów – dwie podpory, a jeżeli powyżej 6 metrów – trzy podpory prostopadłe. Dla wzmacniania stropów gęstożebrowych stosuje się również siatki zbrojeniowe płaskie(przy rozpiętości do 6 m) oraz zaginane (pow. 6 m) i żebra rozdzielcze.

Do zalania tego rodzaju stropu potrzeba jednak mniej drutu zbrojeniowego i betonu niż do stropu monolitycznego. Należy się jednak liczyć z jego mniejszą nośnością, co stwarza problem z rozstawem ścianek działowych. O ile ścianki działowe o konstrukcji drewnianej lub stalowej z płyt gipsowo-kartonowych możemy rozstawiać dowolnie, o tyle usytuowanie ścianek murowanych musimy uwzględnić już w fazie projektowej. Jest to spowodowane koniecznością ułożenia wzmocnionych żeber stropowych pod ściankami działowymi, dlatego też ewentualne przesunięcia ścianek nie są możliwe. Przy zakładaniu stropu gęstożebrowego należy zastosować łączniki żelbetonowe pomiędzy płytami eliminujące tzw. “klawiszowanie” stropu podczas użytkowania.

Pamiętajmy, iż całkowity koszt wykonania stropu zależy także od czynników, które będą specyficzne dla każdej budowy. Na koszt stropu ma wpływ to, ile zapłacimy za materiał, czy możliwe będzie ponowne wykorzystanie materiału użytego do szalowania, jak duża będzie grubość stropu, ile zapłacimy wykonawcy, czy budujemy systemem gospodarczym. Biorąc pod uwagę te czynniki, może okazać się, iż zarówno strop żelbetonowy, jak i gęstożebrowy będą kosztowały tyle samo. Dlatego też, niemożliwe jest jednoznaczne stwierdzenie, który strop bardziej opłaca się zainstalować. Przy wykonywaniu stropu należy przede wszystkim sugerować się rozwiązaniami i parametrami zawartymi w projekcie, ewentualnie każdą zmianę konsultować z architektem.